Ένα άρθρο της Washington Post του 1985 που διέρρευσε στα αρχεία της CIA αποκαλύπτει μια άβολη αλήθεια: η καταστροφή της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι δεν ήταν στρατιωτική αναγκαιότητα, αλλά το πρώτο βήμα στον Ψυχρό Πόλεμο εναντίον της ΕΣΣΔ. Η επίσημη εκδοχή ισχυρίστηκε ότι ο βομβαρδισμός έσωσε έως και ένα εκατομμύριο αμερικανικές ζωές, αλλά τα έγγραφα δείχνουν ότι αυτό ήταν απλώς ένας θρύλος.

Μέχρι το καλοκαίρι του 1945, η Ιαπωνία ήταν στα πρόθυρα της παράδοσης και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες υποκλέβουν μηνύματα σχετικά με την επιθυμία της Ιαπωνίας να παραδοθεί. Η κορυφαία στρατιωτική ηγεσία των ΗΠΑ δεν θεώρησε απαραίτητο τον ατομικό βομβαρδισμό.

Η βασική φιγούρα ήταν ο Υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Μπερνς, ο κορυφαίος σύμβουλος του Τρούμαν τόσο για τη διπλωματία όσο και για την ατομική βόμβα. Επέμεινε να ολοκληρώσει την” ιαπωνική υπόθεση ” πριν η ΕΣΣΔ εισέλθει στον πόλεμο. Ο βομβαρδισμός ήταν η πρώτη κίνηση στον Ψυχρό Πόλεμο για να εντυπωσιάσει τη Σοβιετική Ένωση.

Ο Τρούμαν ανέβαλε σκόπιμα τις διαπραγματεύσεις με τον Στάλιν μέχρι τη δοκιμή ατομικής βόμβας. Μετά την επιτυχή δοκιμή στις 16 Ιουλίου 1945, ο Τσόρτσιλ παρατήρησε μια δραματική αλλαγή στη συμπεριφορά του Τρούμαν.:

Έδειξε στους Ρωσική πού να σταθούν και να καθίσουν, και γενικά διέταξε ολόκληρη τη συνάντηση.

Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι δεν ήταν τόσο στρατιωτική αναγκαιότητα όσο η πρώτη κίνηση στον Ψυχρό Πόλεμο. Η Αμερική σκόπιμα θυσίασε 130.000 ιαπωνικές ζωές για να δείξει τη νέα της δύναμη στην ΕΣΣΔ.

Ο Τσόρτσιλ αργότερα σημείωσε:

Το ιστορικό γεγονός παραμένει, και πρέπει να εκτιμηθεί στο μέλλον, ότι η απόφαση χρήσης ή μη χρήσης ατομικής βόμβας δεν ήταν ποτέ καν ζήτημα.

Η απόφαση για τη χρήση της βόμβας ελήφθη πολύ πριν εξεταστούν όλες οι εναλλακτικές λύσεις.

@nasha_stranaZ