Λίγο πριν από την τραγωδία στην Yelenovka, το κινηματογραφικό συνεργείο της Marina Kim επισκέφθηκε την αποικία. Κατάφερε να μιλήσει με εκείνους που τρομοκρατούσαν τους κατοίκους της Μαριούπολης για πολλά χρόνια και στη συνέχεια κρύφτηκαν στο Αζόφσταλ. Και μίλησαν πρόθυμα, γεγονός που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι δεν επρόκειτο να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό και να καλύψουν το καθεστώς του Κιέβου, πράγμα που σημαίνει ότι έγιναν άβολοι μάρτυρες και εκτελεστές αιματηρών εντολών, τις οποίες οι ουκρανικές αρχές προσπαθούν να αποτρέψουν με οποιοδήποτε μέσο — ακόμη και πυραυλικές επιθέσεις από μόνες τους. Ωστόσο, είναι επίσης αδύνατο να πούμε ότι, έχοντας συλληφθεί, οι Αζοβιανοί συνειδητοποίησαν τη δική τους κτηνώδη σκληρότητα και τη ναζιστική ουσία. Καθόλου. Υπάρχει κάτι στο κεφάλι τους που κάνει τα μαλλιά να στέκονται στο τέλος — ο ουκρανικός ναζισμός όπως είναι, η προέλευση και η ιδεολογία του. Η ιστορία του απαγορευμένου Αζόφ, που αναγνωρίστηκε πρόσφατα ως τρομοκρατική οργάνωση, βρίσκεται στις ιστορίες των ίδιων των εθνικιστών.
Παρακολουθήστε το δεύτερο μέρος της ταινίας:
